تکبرف به شما خوش آمد میگوید

انجلیا جولی

myhorse — Sun, 28 May 2006 14:14:01 GMT

به امید اینکه هیچ غمی تو دلهاتون نباشه

myhorse — Sun, 16 Apr 2006 12:05:24 GMT

راستشو بخواین تصویر پایین هم خودش یه جورایی غمها رو از یاد میبره

به قول نویسنده این متن : چه عنوانی واسه این بنویسم

myhorse — Sun, 16 Apr 2006 12:03:29 GMT

بد نيست اگر کمي به هم فکر کنيم
در بحبوحه خنده به غم فکر کنيم
بد نيست اگرخانه ما سيماني است
به خشت و گل و نفوذ نم فکر کنيم
هر وقت زيادمان دلي ميشکند
بد نيست که يک لحظه به کم فکر کنيم
من عاشق و تو هر که در اين عصر غريب
بد نيست اگر کمي به هم فکر کنيم

سیما خسیس نامرد

نغمه حسرت

myhorse — Sun, 16 Apr 2006 12:02:31 GMT

ياد ايامي كه در گلشن فغاني داشتم
در ميان لاله و گل آشياني داشتم
گرد آن شمع طرب مي سوختم پروانه وار
پاي آن سرو روان اشك رواني داشتم
آتشم بر جان ولي از شكوه لب خاموش بود
عشق را از شوق بودم خاك بوس درگهي
چون غبار از شكر سر بر آستاني داشتم
در خزان با سرو و نسرينم بهاري تازه بود
در زمين با ماه و پروين آسماني داشتم
درد بي عشقي ز جانم برده طاقت ورنه من
داشتم آرام تا آرام جاني داشتم
بلبل طبعم رهي باشد ز تنهايي خموش
نغمه ها بودي مرا تا همزباني داشتم

رهی معيری

فردی با ابای شکلاتیپ

myhorse — Sun, 16 Apr 2006 12:01:02 GMT

عشق به حقيقت و تلاش براي دريافت آن و عشق به آزادي و تعالي و كوشش براي رسيدن ‏به آن جوهر آدمي است. و اگر اميد به اين دريافت و رسيدن نبود زندگي پرمرارت آدمي در ‏طول تاريخ ناممكن مي‌شد. آنچه خواستني است دوستي و مهر است كه زندگي را طربناك مي‌كند و آنچه نا خواستني ‏است خشونت و نامهرباني است كه جهنم جان آدمي است.

سید محمد خاتمی

نمیتونم براش عنوانی بنویسم

myhorse — Sun, 16 Apr 2006 11:56:25 GMT

حرفهای یک انسان آسمانی اما در زمین به اسم آدم زمینی

انگار روزی دیگر فرا رسیده است اگر چشمهایت گشوده شده اند واگر می توانی صادقانه لبخند بزنی

بدان که خداوند هنوز عاشق توست

چشم‌هايت راست می گويند آنگاه که در آنها قفسی مي‌بينم که کبوتری عاشق را در آن به بند کشيده اند

و به دهانش برگ زيِتونی سبز، و من احساس می کنم هيچ‌گاه اينچنين در بند قفسی نبوده ام

مرگ

نمی دانم پس ازمرگم چه خواهد شد نمی خواهم بدانم کوزه گر با خاک اندامم چه خواهد ساخت

ولی آنقدر مشتا قم با خاک گلویم سوتکی سازد بدست تفلکی گستاخ وبازیگوش و او یکریز و پی درپی

دم گرم خودش را در گلویم سخت بفشارد و خواب خوفتگان خفته را آشفته تر سازد

حرف های ما هنوز نا تمام... تا نگاه می کنی: وقت رفتن است! باز هم همان حکایت همیشگی!

پیش از آنکه با خبر شوی لحظه عزیمت تو ناگهان می شود آی... ای دریغ وحسرت همیشگی!

ناکهان چه قدر زود دیر می شود! سوال من اینه که چرا عمر دوستی هامون

چرا عمر عشقامون اینقدر کوتاه شده؟ جواب میدین که؟

سلام ؛ حال من خوب است ملالي نيست جز گم شدن گاه به گاه خيالي دور که مردم به آن شادماني بي سبب

مي گويند ... با اين همه اگر عمري باقي بود ، طوري از کنار زندگي مي گذرم که نه دل کسي در سينه بلرزد،

و نه اين دل نا ماندگار بي درمانم

کِي واژه ها را رنگ کرديم؟ آه... رنگها را نيز رنگ کرديم سرخ جامگان عاشق سپيد پوش شدند

معني باران عشق را نميدانند زمزمهء آرش را در کتاب مي ستايند باران عشق فقط سمبل بود

سمبل از رنگ کردن واژه ها عطر يک زن عطر يک مرد که در هم آميخته شدند ساده تر از فلسفه بود

سخت تر از فهميدن

امشب خسته از کشمکشهای بی حاصل,کوفته از شکستهای بسیار از بیهوده گریهای زندگی بستوه آمده ام

در رگهایم درد ودر استخوان هایم بی کسی است اما در اوج بی کسی هایم فریاد میزنم

کشتی هایم را به دریا فرستاده ام اگر با بادبان ها ودکل های شکسته ام باز گردند به دستانی پناه می آورم

که شکست ناپذیر و رحیم است.

یک عکس جالب و باور نکردنی

myhorse — Mon, 09 Jan 2006 11:01:33 GMT

شوخی نیست

نظر دوستان درباره مطلب قبلی

myhorse — Mon, 09 Jan 2006 10:59:14 GMT

عشق چيزي جز يافتن خويش در ديگران و شادكامي در شناخت نيست .

عشق همانند پروانه ايست كه اگر سفت بگيري له مي شود و اگر سست بگيري مي گريزد .

عشق چون ميوه است . ممكن است خوب به نظر آيد اما تا وقتي كه نرسيده آن را گاز نزن . عشق چون ساعت شني است .

با خالي شدن مغز ، قلب پر مي شود . عشق غلبه خيال بر خرد است . مرد به كرات عشق ميورزد ، اما كم .

زن به ندرت ، اما بسيار . مردها همواره ميخواهند اولين عشق يك زن باشند و زن ها دوست دارند آخرين عشق يك مرد باشند .

تنها پاداش عشق ، تجربه عاشقي است . با عشق وشكيبائي چيزي نا ممكن نيست

مونس

عشق چيست ؟

myhorse — Mon, 09 Jan 2006 10:58:31 GMT

عشق دانش است . دانش و فرهنگ است توامان و آن كس كه از اين دو بي بهره است تواناي عشق ورزيدن ندارد عشق دلپذير ترين جهان بيني آدمي است آن جهان بيني نجيب و جليل كه از آغاز تاريخ انسان تا كنون جانهاي شيفته بسياري براي بر پاداشتن جهاني شايسته و بايسته ي آن كوشيدند و جان باختند براي :
روزي كه كمترين سرود بوسه است
و هر انسان
براي هر انسان
برادريست
روزي كه ديگر درهاي خانه شان را نمي بندند
قفل افسانه اي است و قلب براي زندگي بس است

آیا هر عشقی اجازه ورود به دل ما را دارد

دلی که مزرعه پاکی هاست با یک آسمان آبی

اگر خاطرمان خالی ماند طلب عشق از هر بی سرو پایی نکنیم

به من بگو

myhorse — Mon, 09 Jan 2006 10:58:02 GMT

مدت زيادي از تولد برادر ساكي كوچولو نگذشته بود . ساكي مدام اصرار مي كرد به پدر و مادرش كه با نوزاد جديد تنهايش بگذارند
پدر و مادر مي ترسيدند ساكي هم مثل بيشتر بچه هاي چهار پنج ساله به برادرش حسودي كند و بخواهد به او آسيبي برساند . اين بود كه جوابشان هميشه نه بود . اما در رفتار ساكي هيچ نشاني از حسادت ديده نمي شد ، با نوزاد مهربان بود و اصرارش هم براي تنها ماندن با او روز به روز بيشتر مي شد ،‌ بالاخره پدر و مادرش تصميم گرفتند موافقت كنند .
ساكي با خوشحالي به اتاق نوزاد رفت و در را پشت سرش بست . امالاي در باز مانده بود و پدر و مادر كنجكاوش مي توانستند مخفيانه نگاه كنند و بشنوند . آنها ساكي كوچولو را ديدند كه آهسته به طرف برادر كوچكترش رفت. صورتش را روي صورت او گذاشت و به آرامي گفت : ني ني كوچولو ، به من بگو خدا چه جوريه ؟ من داره يادم ميره !

آن ميلمن