تکبرف به شما خوش آمد میگوید

سر گرم جلوه ديدم آن شهسوار خود را 
دادم هنان به طوفان صبر و قرار خود را 
 آن شهسوار تمكين مست از برم چو بگذشت 
 كردم نثار راهش مشت غبار خود را 
فرهاد پاكبازم كز برق تيشه ي عشق 
افروختم به حسرت شمع مزار خود را 
من بودم آن گل زرد كز جلوه ي نخستين 
آيينه خزان ديد صبح بهار خود را 
آن رهرو جنونم كز خون خود نوشتم 
بر خاك و خار و خارا هر يادگار خود را 
خوش باد وقت آن كو ز آغاز جاده ي عشق 
چون شمع كرد روشن پايان كار خود را 
كو دشت بي كراني تا سر دهم چو مجنون 
اين هاي هاي زار ديوانه وار خود را